„Byle się nie kurwić”. Tak można streścić przekonanie wielu ludzi, którym wydaje się, że „żadna praca nie hańbi”, ale praca seksualna to żadna praca tylko „zarabianie dupą”, „puszczanie się za kasę”, „sprzedawanie swojego ciała”, „handel żywym towarem” itp., itd., etc.
Przeczytałam dzisiaj krążący w sieci artykuł Cała prawda o Empiku. 7 zł za godzinę ciężkiej pracy, wymagającej wielu różnych umiejętności. 7 zł za godzinę znoszenia upokorzeń i gróźb. 7 zł za godzinę, z czego część tej wypłaty pójdzie na wyrabianie targetu, bo pracownik jest zmuszony wykupić towar z umbrelli albo zostanie zwolniony. 7 zł za godzinę, gdy odpowiadasz za kasę.
Pracowałam na stanowisku sprzedawcy w innej sieciówce. To było kilka lat temu, ale wciąż pamiętam, że jeździłam do pracy chora ze stresu i wychodziłam nieżywa ze zmęczenia. Nie chciałabym wrócić do takich warunków. Z tego co czytałam, w Empiku byłoby jeszcze gorzej.
Niedawno, przed świętami, chciałam się zatrudnić w Empiku. Bez obaw. Przeszło mi.
Jutro mam dwie rozmowy w sprawie pracy. Trochę się obawiam, że źle trafię i że też czekają mnie upokorzenia i groźby, i odejmowanie pewnych kwot z wypłaty, bo coś się komuś nie spodobało. Wiem, że niektóre dni w pracy mogą być ciężkie, że niektórzy klienci mogą być antypatyczni i patrzeć na mnie z góry, podczas gdy ja będę musiała być dla nich ujmująco miła. To się zdarza w każdej branży.
Tylko że w tej konkretnie branży stawka za godzinę pracy zaczyna się od 100 zł na rękę. To ponad czternastokrotność tego, co miałabym w Empiku.
Nazwijcie mnie szaloną, zdegenerowaną lub dziwaczną, ale jeżeli mam sprzedawać swój czas i nerwy, to wolę sprzedawać się drogo.
0 komentarzy